คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี · ปีงบประมาณ พ.ศ. 2569

ชท ๑๙

มะหวด

Lepisanthes rubiginosa (Roxb.) Leenh.

ชื่อท้องถิ่น
ชันรู · มะหวดบาท · มะหวดลิง (ภาคตะวันออก) · กำกำ · กำจำ · หวดดา · หวดลาว · ยำ และชื่ออื่น ๆ ตามท้องถิ่น
ชื่อสามัญ
ไม่มีชื่อสามัญที่ใช้แพร่หลายสากล
วงศ์
Sapindaceae วงศ์เงาะ-ลำไย
ส่วนที่ใช้
ผล ใบ เปลือกต้น และราก
มะหวด — ภาพจากคู่มือสมุนไพรภูมิปัญญาท้องถิ่นตำบลชากไทย
ภาพประกอบจากคู่มือสมุนไพรภูมิปัญญาท้องถิ่นตำบลชากไทย พ.ศ. 2569

นิเวศวิทยาและการแพร่กระจาย

  • มะหวดเป็นพืชพื้นเมืองของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พบกระจายพันธุ์ในประเทศไทย ลาว กัมพูชา เมียนมา และเวียดนาม พบได้ตามป่าเบญจพรรณ ป่าเต็งรัง ป่าเต็งแล้ง และพื้นที่ป่าโปร่งทั่วไป
  • ในประเทศไทยพบได้ทุกภาค โดยเฉพาะภาคตะวันออกและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ สำหรับจังหวัดจันทบุรีและพื้นที่อำเภอเขาคิชฌกูฏ สามารถพบได้ตามชายป่า สวนผลไม้ และพื้นที่ป่าชุมชนที่ยังคงความอุดมสมบูรณ์
  • มะหวดเป็นพืชที่ทนแล้งได้ดี เจริญเติบโตได้ในดินหลายประเภท และสามารถปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมได้ดี

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

  • มะหวดเป็นไม้พุ่มหรือไม้ต้นขนาดเล็กถึงขนาดกลาง สูงประมาณ 5–15 เมตร ลำต้นเปลือกสีน้ำตาลอมแดงหรือสีน้ำตาลเทา แตกกิ่งก้านจำนวนมาก
  • ใบเป็นใบประกอบแบบขนนกชั้นเดียว เรียงสลับ มีใบย่อย 3–6 คู่ รูปไข่หรือรูปไข่กลับ ปลายใบแหลม สีเขียวเข้ม ผิวใบเรียบ
  • ดอกออกเป็นช่อขนาดใหญ่บริเวณปลายกิ่งหรือซอกใบ ดอกขนาดเล็ก สีขาวอมเหลือง มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ
  • ผลเป็นผลรูปรีหรือรูปไข่ ผลอ่อนสีเขียว เมื่อสุกเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้มจนเกือบดำ ภายในมีเมล็ด 1 เมล็ด ผลสุกสามารถรับประทานได้ รสหวานอมเปรี้ยว

การใช้ประโยชน์

  • ผลสุกรับประทานเป็นผลไม้พื้นบ้าน
  • ใช้แปรรูปเป็นผลไม้หรือผลิตภัณฑ์ชุมชน
  • ปลูกเป็นไม้ให้ร่มเงา
  • ใช้เป็นพืชอนุรักษ์ในสวนสมุนไพร และแหล่งเรียนรู้
  • เป็นแหล่งอาหารของนกและสัตว์ป่า

สรรพคุณทางยา

  • ผลสุกช่วยบำรุงร่างกาย
  • ช่วยดับกระหายและให้ความสดชื่น
  • เปลือกต้นใช้แก้ไข้เป็นยาคุมสมาน
  • ช่วยบรรเทาอาการท้องเสียตามภูมิปัญญาพื้นบ้าน
  • รากใช้ต้มน้ำดื่มบำรุงร่างกาย
  • ใบใช้ตำหรือพอกพื้นบ้านเพื่อลดการอักเสบ
  • มีสารต้านอนุมูลอิสระ

วิธีใช้

ผลสุกรับประทานสด

เปลือกต้นหรือรากใช้ต้มน้ำดื่มเป็นยาตามตำรับยาพื้นบ้าน

ใบสดนำมาตำพอกบริเวณที่มีอาการอักเสบ

ภูมิปัญญาท้องถิ่นตำบลชากไทย

มะหวดเป็นพืชพื้นเมืองที่ชาวบ้านในภาคตะวันออกรู้จักกันดี โดยในอดีตใช้ “ผลสุก” ผลสุกนิยมเก็บมารับประทานเป็นผลไม้ป่า มีรสหวานอมเปรี้ยว เด็ก ๆ ในชุมชนนิยมเก็บผลจากป่าหรือสวนมารับประทาน นอกจากนี้ยังมีการใช้เปลือกต้นและรากในตำรับยาพื้นบ้านสำหรับบำรุงร่างกายและดูแลระบบทางเดินอาหาร สะท้อนถึงการใช้ประโยชน์จากทรัพยากรป่าอย่างยั่งยืน ที่สอดคล้องกับวิถีชีวิตของชุมชน

สารสำคัญทางพฤกษเคมี

    มีรายงานการพบสารกลุ่มฟลาโวนอยด์ (Flavonoids) สารประกอบฟีนอลิก (Phenolic compounds) และแทนนิน (Tannins) ซึ่งมีคุณสมบัติต้านอนุมูลอิสระ และอาจมีส่วนช่วยส่งเสริมสุขภาพระบบทางเดินอาหารจากความเชื่อม

    ความสำคัญ

    มะหวดเป็นพืชพื้นเมืองที่มีคุณค่าทั้งด้านอาหาร สมุนไพร และความหลากหลายทางชีวภาพ การอนุรักษ์และส่งเสริมการปลูกในชุมชนจะช่วยรักษาพันธุกรรมพืชท้องถิ่นของตำบลชากไทย และจังหวัดจันทบุรีให้คงอยู่ต่อไป

    มะหวด สมุนไพรและผลไม้พื้นบ้านจากป่า สร้างความหลากหลายทางชีวภาพ อนุรักษ์ทรัพยากรป่า เพื่อสุขภาพและวิถีชีวิตของชุมชนอย่างยั่งยืน